Samuray Kılıcı Nasıl Yapılırdı?

Dünya üzenindeki en sağlam kılıçlar samuray geleneği sayesinde ortaya çıkmıştır. Samuray kılıçlarının sağlamlığı ve dayanıklılığı günümüz teknolojisinde dahi insanlığı hayrete sürüklemektedir. Peki samuray kılıcı nasıl yapılırdı? İşte tüm detaylarıyla samuray kılıcı yapım aşamaları…

Samuray Kılıcı

Samuray Kılıcı Hala Dünyayı Hayrete Düşürüyor

Kılıç yapımındaki teknikler Japon ulusunun kültürünü, sanatını ve ruhunu temsil etmiştir. Böylesine olağanüstü özelliklere sahip kılıçların üretimi hakkında yazılı kaynaklar bulunsa da birçoğu zaman içerisinde tarihle beraber yok olmuştur. Ya da tarihe meydan okuyan bu kılıçların ustaları uygun özelliklere sahip çıraklar bulamadıklarından kendileriyle birlikte bilgi ve tecrübeleri de tarihe karışmıştır. Nitekim askeri bir teknoloji olması da bu bilgilerin sır olarak nesiller boyu çok özel kimselere taşınmasına neden olmuştur. Bu bilgiler öylesine değerlidir ki, 14 yy. başında yaşamış ünlü kılıç yapım ustası Masamune’nin atölyesini ziyaret eden bir başka demirci ustası su kabına habersizce elini sokunca Masamune tarafından kolu kesilmişti…

Bu en ünlü kılıçların yapıldığı 13.yy’a ait kılıç yapım teknolojisi nasıldı? Günümüzün metalürji mühendislerini bile hayrete düşüren bu kılıçlar nasıl yapılmıştı? Kılıcın yapılmasında kullanılan teknik, metalürji, fizik ve kimya bilgisi neydi?

Samuray Kılıcı Yapımında Önemli Olan Unsurlar

Japon kılıcının iki önemli kısımdan meydana geldiğini görürüz. Sertleştirilmiş kesici taraf ile daha yumuşak, yaylanma ve geri fırlama özelliğine sahip gövde kısmıdır. Sert çelik her ne kadar kolay bilense de kolay kırılmakta, yumuşak olanı da çabuk körleşmektedir. Belki bu durum çeliğin, ilk elde edildiği günden bugüne kadar ciddi bir problemi olmuştur.

Geleneksel kılıç üretiminde demir ustasının gayretleri her zaman en iyi şekilde ödüllendirilmiştir. Bunun yanında kılıç ustalarından da belli ruhsal olgunluğa sahip olunması beklenilmiştir. Kılıç ustası çevresel ve iç koşullar olumlu olmadan işine başlamamıştır. Kılıcı yapan ustanın, kılıca kendi ruhunu verdiğine inanılırdı. Kılıç yapım ustası din temsilcileri gibi beyaz bir cüppe giyer, kılıcın yapımına başlamadan evvel oruç tutar ve bir takım törensel ayinler yapardı.

Bilimsel bilgi ve tecrübe dolu uzun yılların ürünü olan bir taslağı inceleyecek olursak; Ezilmiş mangal kömürüne karıştırılan cevher, dört gün kadar sürecek eritme işlemine tabi tutulurdu. Hammadde halindeki demirin bu şekilde üretilmesine “tama hagane” adı verilmiştir. Yassılaşması için çekiç altına alarak birçok yassı kalıp elde edilir. Balçıktan yapılan eritici bir madde ile kaplanarak üstüne bileği taşı serpilir ve ölçüleri 12-14 cm ile 2 cm kalınlığındadır. Demirci ustası birbirini tutması için bloğu pirinç kağıdına sararak kilden yapılmış çamura yatırır. Shingane (yumuşak demir özü) yüksek sıcaklıkta havaya açılarak, daha sık ve daha uzun süreli bir şekilde işlenir. Bu yolla hemen hemen bütün karbonunu kaybettirme işlemine “hadame” ismi verilmektedir. Kılıçta uygun sertliği elde etmek için kalıp, tekrar tekrar ısıtılır, dövülür ve sandviç gibi katlanır. Böylece yüzeyler birbirine sıkıca bağlanır.

Uzun Uğraş Gerektiriyor

Metal sert ama yumuşak bir yapıda olacaktır. İki kol demirinden oluşmaktadır. Kılıç demircisi için sıra söndürülmüş katı çeliğin birleştirme işlemine gelinmiştir. Bunun en basit yolu bir parça shingane madenini, bir uagane tabakasının üstüne kızdırarak kaynak yapmaktır. Bu iki tabakalı maden içine yumuşak çelik konularak kaplanır. Bir başka yöntemde ise yumuşak çelik parça, U şeklinde dövülmüş bir çeliğin içine gömülür. Ağzı kapatılarak dövme işlemi devam eder. Bazı kılıç ustaları ise daha karmaşık bileşimler yaparlar. Tüm bu yöntemler uygulandıktan sonra keskin kılıç ağzı yapımında kullanılacak maden hazırlanmış demektir. Kılıç ağzı yapımı da bittikten sonra keskinleştirme ve parlatma aşamasına geçilir.

Esas en ilginç ve önemli kısmı ise ısıtma ve katılaştırma safhasıdır. Zira kılıcın kesen kısmı bu aşamada sertleştirilir. Soğuma aşamasında, kum taşı toz haline getirilerek, kilden yapılmış özel bir balçığın, hazırlanan çeliğin üzerine yavaşça sürülmesi ile devam eder. Bu balçığı, kılıç ağzının ucundan birkaç milimetre içeri girerek yaymak gereklidir. Bunun yanında her yere eşit bir şekilde dağıtılarak çatlak olmamasına da dikkat edilmelidir. Bu çok zor ve narin olan aşamada keskin olan ağzının yavaş yavaş soğuması sağlanır. Bu narin aşama itinayla, metal esas rengine gelene kadar karanlık bir odada yapılır. Özellikle uzun kılıçlarda bu işlem daha da zordur. Bazı bölümler arasında açıklık, zayıflık gibi olumsuzluklar olabilir. Bütün bu işlem şekilleri çok iyi ustalık isteyen yöntemlerdir. İşlemler devam ederken istenildiği gibi sonuç alamama riski de hayli yüksektir. Daha sonra ise dualar eşliğinde su içine daldırılarak tamamen soğuması sağlanır.

Kılıç üzerinde tercih edilecek model ise balçığın üzerinden alınmasıyla belirlenir. Çoğu zaman dalgalı çizgilerden oluşan özel modeller tercih edilmiştir.

İlgili admin

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Ahıska Türkleri

Tarihleri ve Kültürleri ile Ahıska Türkleri

Ahıska Türkleri, tarihleri boyunca çeşitli zorluklarla karşılaşmış, farklı coğrafyalarda yaşamış ve kültürel açıdan zengin bir …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir